Hi, ik ben Jessica, 34 jaar en schrijf nu mijn zesde blog uit mijn serie ‘#InspiredbyJazz‘  waarmee ik ben begonnen bij Afvallen Almere. In mijn eerste blog die ik daar schreef heb ik mezelf al een beetje voorgesteld en in de tweede blog nam ik je mee met mijn hardloop avontuur. Zo nam ik  je in mijn derde blog mee naar Kaapstad..  En in mijn alweer vierde blog wist ik nog geen eens waarover ik het wil hebben.  En tijdens mijn vijfde blog nam ik  je mee op mijn avonturen omtrent feestjes, festivals of een dagje uit..  Dus dacht ik laten we nu in blog zes eens een soort van terugblikken & vooruit kijken! In 2017 ben ik thuis komen te zitten met een Burn-Out en heb ik ook nog eens een chronische aandoening Fibromyalgie. Ook hoop ik dat ik jou door het lezen van mijn blogs inspireer om gezonder te eten, te sporten en je ook wat leesplezier te bezorgen. Dit is mijn reis en ik neem jou daar graag in mee..


Terugblik

In de eerste blog stelde ik mij natuurlijk al voor en heb ik het nodige genoemd waar ik mee zat of wat ik wilde uit gaan zoeken voor mezelf. Nu zijn we alweer ruim 6 bijna 7 maanden verder. En merk ik dat een herstel van een burn-out gepaard gaat met enorme pieken en dalen. Hoe ik daar mee omga is wisselend. Aan de ene kant heb ik zoiets van dit is wie ik nu ben en het is niet anders. Maar aan de andere kant kan ik mijn eigen weer erg druk maken als er lichamelijk iets niet lukt of dat ik denk van wat zouden ze nu weer van mij denken. Eigenlijk moet je dit alles naast je neer kunnen leggen.

Ik heb niet voor niets 13 weken (en eigenlijk wel langer) aan mezelf gewerkt om de basis stappen te weten hoe je dit nu in het dagelijkse leven allemaal zou toe moeten passen. Maar ja daar kwam opeens de man met de hamer. Ik lag onderuit… SHIT! Hierbij ging het erom dat ik dacht nog steeds dezelfde persoon te zijn als hiervoor en de mentaliteit van gewoon doorgaan (want zo ging dat voorheen) wel toe kon passen. Ik zat even in het diepste dal begin februari, eigenlijk was het een soort van terugval in mijn ogen. Hevige pijn en/ of kramp aanvallen, alleen maar huilen, werk is te zwaar, ik wil mijn huisje schoon en aan kant hebben enz enz. Achteraf ging ik alles even na en kwam ik tot de conclusie dat ik over mijn grenzen heen was gegaan, zowel op mijn werk als privé. Ik had dus “RUST” nodig.

Juist wanneer er dan allemaal leuke dingen gepland staan. Ik heb zelfs de verjaardag van mijn man gemist dit jaar. Ik werd helemaal lijp eigenlijk als ik dacht aan de drukte die zo een verjaardag met zich mee kan brengen. Want als mijn man zijn verjaardag viert zitten we nou net niet allemaal braaf in een kringetje gezellig te doen met elkaar. Nee hij presteert het altijd om nu even in alle overdrevenheid te praten 100 man in ons huis te stouwen (PANIEK PANIEK in de bovenkamer van Jess). Hier sprak ik over toen mijn moedertje vroeg hoe het met mij ging en ik in alle hevigheid losbarstte in tranen en me weer eventjes heel klein voelde. Met de vraag van wat wil jij dan Jess? (en je moet je voorstellen hier waren al voorafgaande aardig wat paniekaanvallen, stress momenten en huilbuien aan versleten) waarop ik zei: “ik wil gewoon thuis zijn bij jullie”. Dus zogezegd niet zo gedaan want tsjaaaaaa keuzes maken die het beste voor jezelf zijn, je in je achterhoofd ook bij je man wilt zijn die waren dus even niet al te makkelijk gemaakt. Inmiddels had ik huilende één van mijn beste vriendinnetjes gebeld want helaas ook haar verjaardag moest ik in dit geval aan mij voorbij laten gaan. Dit vond ze begrijpelijk jammer maar ze wilde dat ik me oké voelde en zou doen op dat moment wat het beste voor mij was.

Inmiddels stond ik natuurlijk met mijn koffertje op de stoep bij mijn ouders.. Het leek wel een scene uit een slechte soap..

Keuzes maken! Keuzes voor jezelf dus want een ander doet dit niet voor mij. Ik moet die keuze maken, als ik ze met mijn verstand de voors en tegens niet meer kan afstrepen dan is het je gevoel die je moet volgen! Dus dat heb ik gedaan. En pas na een paar dagen begon ik te merken, dit is oké. Ondertussen had ik ook al een week niet meer gewerkt omdat dit gewoonweg niet kon. En dan is de moeilijkste vijand voor mij het onbegrip! Je zou denken dat we allemaal een stukje empathisch vermogen hebben.. Maar die zit soms denk ik verstopt. In een maatschappij als deze zijn we al gauw met onszelf bezig en willen we blijkbaar niet horen als het niet goed gaat met iemand. Terwijl het juist goed is als een persoon dit meld. Alleen verwachten we dit denk ik niet zo snel. We rekenen gauw op “ja het gaat goed”!! En dat alles maakte het voor mij soms zo verwarrend, want niemand is perfect en ik al helemaal niet!

Vooruitgang

En toen dacht ik maar hier kan ik het niet steeds over blijven hebben toch? Dus om mezelf weer even wat positief voer te geven ging ik door mijn eerder geschreven blogs heen en wat ik inmiddels jullie allemaal al had verteld over mezelf.

  • Afvallen (is gelukt -6 kg verder ben ik nog niet gekomen) + emotie eten (dit lukt perfect.. Blijf zelfs op gewicht maar of ik hier nu trots op moet zijn)
  • Hardlopen (ben tot les 8 van Hardlopen met Evy gekomen) eerdaags maar weer voorzichtig oppakken. En anders ga ik een andere vorm van beweging zoeken, zwemmen, sportschool ik weet het nog niet eerlijk gezegd. Inmiddels tijdens het schrijven van deze blog ben ik begonnen in de sportschool! Daar waar ik vandaag de motivatie niet kan vinden om hierheen te gaan. Is het fijn dit terug te lezen en te weten waar ik dit voor doe! Want ik doe dit geheel voor mezelf..
  • Gezond eten (dit lukt zeker tot een uurtje of 19:00 haha) Ik moet weer even terug naar de basis.. En flink ontsuikeren zoals ik dit zelf noem! Dit gaat momenteel redelijk goed. En ik heb al van alles geprobeerd en ben nu bij de Weight Watchers terecht gekomen.. Dus ik tel iedere dag punten (dit gaat ook gepaard met ups en downs) dit werkt momenteel het beste voor mij. Daarnaast doe ik eens in de zoveel tijd een C9 van Forever Living die bekend staat om zijn Aloë Vera Gel! Deze combinatie samen is voor mij waar ik gelukkig van word. Verder is het natuurlijk je knop om zetten en moet je niks als een dieet zien maar juist dat je je leefstijl veranderd. Makkelijk is dit zeker niet en ondanks dat weet ik dat ik dit juist kan.
  • Lezen!!! Dit kon ik tot 1,5 jaar geleden niet meer. De letters op de pagina’s bleven niet hangen en het was een wir war van taal en gedachtes in het brein. Inmiddels heb ik nu twee boeken uitgelezen. Het nodige feelgood voer.. Enkeltje Ierland & De zeven zusters deze boeken lees je in één adem uit! En daarmee verzet ik ook gelijk mijn gedachtes en het werkt uiteraard ontspannend..
  • Opbouwen op het werk: dit gaat gepaard met de nodige teleurstellingen voor mij lichamelijk gezien. Inmiddels na een flinke dip en lichamelijk even helemaal op hol te waren geslagen heb ik nu ritme en regelmaat kunnen creëren. Ik heb geen idee of dit zo kan blijven want immers werken we in de zorg met onregelmatige diensten en totaal geen regelmaat wat betreft een ritme.. Maar dit is afwachten en na aangegeven te hebben dat het werk lichamelijk te zwaar is voor mij zal er gekeken gaan worden naar een oplossing samen. Fingers crossed want juist nu gaat het met de regelmaat zo goed en zie ik mezelf juist weer snel lekker 24 uur werken en door de wijk crossen op mijn fietsje..
  • Lijstjes, plannen & meer.. Dit werkt het beste zodat ik niks vergeet! Want op een of andere manier vergeet ik soms de voor mij stomste dingen.. Mijn man zegt altijd kijk in je agenda (gezamelijk beheren wij deze) maar zelfs dan kan ik dus iets vergeten! OEPS.. Wat ik onder andere handig vind is bijvoorbeeld de Gezonde Leefstijl Planner & een Bullet Journal daar kan ik alles plannen qua mijn eetpatroon en in de bullet journal schrijf ik lekker mijn frustraties, leuke dingen, recepten, reizen en meer van me af.

Motivatie gezocht!

Nu ik dit zo voor mezelf heb opgeschreven en de oren van jullie kop heb geluld motiveert dit mij zeker om weer wat dingen te ondernemen en te gaan doen. Belangrijk is dus de ritme & regelmaat! Daarnaast ben ik nu aan de slag gegaan in de sportschool (en zeg ik nu niet dat ik net een zak nachos naturel en aioli weg heb gedrukt tussen mijn lippen en al smakkend dit goedje weg heb gekauwd).. Dusssssssss die sportschool en het  fietsen tijdens het werk zijn reuze welkom! Net als het mooie weer en de overvloed aan zonnestralen daar word ik zeer vrolijk van.. Deze blog sluit ik af met het goede nieuws dat mijn man in de keuken staat om mijn buikje weer te plezieren evenals mijn smaakpapillen.. Dus kan ik hem weer gaan vervelen.. Honey i’m home en zit op de bank en gedraag me de laatste tijd als een draak modus staat aan! Dag lieve lezers, tot de volgende blogsessie!!

Liefs,
Jessica

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.